وَرُوِيَ فِي «شَرْحِ السُّنَّةِ» : أَنَّ صَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَنَامَ فِي الْمَسْجِدِ وَتَوَسَّدَ رِدَاءَهُ فَجَاءَ سَارِقٌ وَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأَخَذَهُ صَفْوَانُ فَجَاءَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ أَنْ تُقْطَعَ يَدُهُ فَقَالَ صَفْوَانُ: إِنِّي لَمْ أُرِدْ هَذَا هُوَ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَهَلا قبل أَن تَأتِينِي بِهِ» وَرَوَى نَحْوَهُ ابْنُ مَاجَهْ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بن صَفْوَان عَن أَبِيه والدارمي عَن ابْن عَبَّاس
Safwon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U masjidda uxlab, ridosini yostiq qilgan edi, u boshi ostidan olib qoʻyildi. U oʻgʻrisini Nabiy ﷺning huzuriga olib keldi, Nabiy ﷺ uning qoʻlini kesishni buyurdilar. Shunda Safwon: «Ey Allohning Rasuli, men buni istamagan edim, ridom unga sadaqa boʻlsin», dedi. Rasululloh ﷺ: «Uni oldimga keltirishingdan avval boʻlsa boʻlmasmidi?» dedilar.