عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أنَّ رجلا اسمُه عبدُ اللَّهِ يُلَقَّبُ حمارا كَانَ يُضْحِكُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ جَلَدَهُ فِي الشَّرَابِ فَأُتِيَ بِهِ يَوْمًا فَأَمَرَ بِهِ فَجُلِدَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ: اللَّهُمَّ الْعَنْهُ مَا أَكْثَرَ مَا يُؤْتَى بِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تلعنوه فو الله مَا عَلِمْتُ أَنَّهُ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Paygʻambar ﷺ davrida Abdulloh ismli bir kishi bor edi; uning laqabi ‹Himor› (eshak) edi. U Rasululloh ﷺni kuldirar edi. Paygʻambar ﷺ uni (xamr) ichgani uchun (bir necha bor) urgan edilar. Bir kuni u (yana) keltirildi va U zot buyurib, u urildi. Shunda qavmdan bir kishi: «Allohim, unga laʼnat qil! U qancha koʻp (jazoga) keltirilyapti-ya!» dedi. Paygʻambar ﷺ: «Unga laʼnat oʻqimanglar; vallohi, men uning Alloh va Rasulini sevishini bilaman», dedilar.