وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْمُجَالِدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ: قُلْتُ: هَلْ كُنْتُمْ تُخَمِّسُونَ الطَّعَامَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: أَصَبْنَا طَعَامًا يَوْمَ خَيْبَرَ فَكَانَ الرَّجُلُ يَجِيءُ فَيَأْخُذُ مِنْهُ مقدارَ مَا يكفيهِ ثمَّ ينْصَرف. وَرَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Muhammad ibn al-Aloʼ bizga aytib berdi: Abu Muoviya bizga, Abu Ishoq ash-Shayboniy bizga, u Muhammad ibn Abu Mujolid orqali Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U aytdi: Men: «Rasululloh ﷺ davrida siz (taomdan) beshdan bir ulush ajratarmidingiz?» deb soʻradim. U: «Xaybar kuni biz taomga erishgan edik. Kishi kelib, undan oʻziga yetadigan miqdorda olar, soʻng qaytib ketardi», dedi.