وَعَن أنس: أَنَّ قُرَيْشًا صَالَحُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَرَطُوا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ مَنْ جَاءَنَا مِنْكُمْ لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكُمْ وَمَنْ جَاءَكُمْ مِنَّا رَدَدْتُمُوهُ عَلَيْنَا فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَكْتُبُ هَذَا؟ قَالَ: «نَعَمْ إِنه من ذهبَ منَّا إِليهم فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ وَمَنْ جَاءَنَا مِنْهُمْ سَيَجْعَلُ اللَّهُ لَهُ فرجا ومخرجاً» . رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Quraysh Nabiy ﷺ bilan sulh tuzdi, ular orasida Suhayl ibn Amr ham bor edi. Nabiy ﷺ Aliyga: «Bismillohir-rahmonir-rahiym deb yozgin», dedilar. Suhayl: «‹Bismilloh›ga kelsak, biz ‹Bismillohir-rahmonir-rahiym›ning maʼnosini bilmaymiz. Lekin biz biladigan ‹Bismika Allohumma (Ey Alloh, Sening isming bilan)› deb yozgin», dedi. So u zot: «‹Muhammad — Rasulullohdan› deb yozgin», dedilar. Ular: «Agar biz seni Allohning Rasuli ekanligingni bilsak, senga ergashardik. Lekin oʻz isming va otangning ismini yozgin», dedilar. Nabiy ﷺ: «‹Muhammad ibn Abdullohdan› deb yozgin», dedilar. Soʻng ular Nabiy ﷺ ga: «Sizdan bizga kelgan kishini sizga qaytarmaymiz, bizdan sizga kelganni esa siz bizga qaytarasiz», deb shart qoʻydilar. (Sahobalar): «Yo Rasululloh! Buni yozaylikmi?» dedilar. U zot: «Ha. Chunki bizdan ularning oldiga ketgan kishini Alloh (rahmatidan) yiroq qilsin; ulardan bizga kelgan kishiga esa Alloh kelajakda kengchilik va qutilish yoʻlini berur», dedilar.