وَعَن أبي ثَعْلَبَة الْخُشَنِي قَالَ: قُلْتُ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ قوم أهل كتاب أَفَنَأْكَلُ فِي آنِيَتِهِمْ وَبِأَرْضِ صَيْدٍ أَصِيدُ بِقَوْسِي وَبِكَلْبِي الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ وَبِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ فَمَا يصلح؟ قَالَ: «أما ذَكَرْتَ مِنْ آنِيَةِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَإِنْ وَجَدْتُمْ غَيْرَهَا فَلَا تَأْكُلُوا فِيهَا وَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فاغسلوها وَكُلُوا فِيهَا وَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ فَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَكُلْ وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ فَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَكُلْ وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ غَيْرِ معلم فأدركت ذَكَاته فَكل»
(Abu Saʼlaba al-Xushaniy (roziyallohu anhu) aytdi:) Men: «Ey Allohning Paygʻambari, biz — ahli kitob bir qavmning yeridamiz; ularning idishlarida yeyaylikmi? (Yana) biz ov (boʻ ladigan) yerdamiz; men oʻ z yoyim bilan, oʻ rgatilmagan itim bilan va oʻ rgatilgan itim bilan ov qilaman — menga qaysi biri toʻ gʻ ri keladi (halol)?» dedim. U zot: «Ahli kitob haqida aytgan (gap)ingga (kelsa): agar ulardan boshqa (idishlar) topsangiz, ularning (idishlari)da yemanglar; agar topmasangiz, ularni yuvib, ularda yenglar. Oʻ z yoying bilan ov qilib, Allohning nomini zikr qilgan (narsa)ngni — ye; oʻ rgatilgan iting bilan ov qilib, Allohning nomini zikr qilgan (narsa)ngni — ye; oʻ rgatilmagan iting bilan ov qilib, (lekin oʻ lmay turib) uning zabhiga (boʻ gʻ izlashiga) ulgurgan boʻ lsang — ye» dedilar.