وَعَنْهُ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نُرْسِلُ الْكِلَابَ الْمُعَلَّمَةَ قَالَ: «كُلْ مَا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ» قُلْتُ: وَإِنْ قَتَلْنَ؟ قَالَ: «وَإِنْ قَتَلْنَ» قُلْتُ: إِنَّا نَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ. قَالَ: «كُلُّ مَا خزق وَمَا أصَاب بعرضه فَقتله فَإِنَّهُ وقيذ فَلَا تَأْكُل»
(Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi:) Men: «Ey Allohning Rasuli, biz oʻ rgatilgan (taʼlimli) itlarni (ovga) qoʻ yib yuborar edik (nima boʻ ladi)?» dedim. U zot: «Ular sen uchun ushlab bergan (ov)ni ye» dedilar. Men: «Ular (uni) oʻ ldirsa ham(mi)?» dedim. U zot: «Ular oʻ ldirsa ham» dedilar. Men: «Biz miʼrod (uchli tayoq) bilan otar edik (nima boʻ ladi)?» dedim. U zot: «(Miʼrod) teshib (sanchib) oʻ tgan (ov)ni ye; yon (kund) tomoni bilan teggan (ov)ni esa yema» dedilar.