وَعَن أَيُّوب قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِطَعَامٍ أَكَلَ مِنْهُ وَبَعَثَ بِفَضْلِهِ إِلَيَّ وَإِنَّهُ بَعَثَ إِلَيَّ يَوْمًا بِقَصْعَةٍ لمْ يأكُلْ مِنْهَا لأنَّ فِيهَا ثُومًا فَسَأَلْتُهُ: أَحْرَامٌ هُوَ؟ قَالَ: «لَا وَلَكِنْ أَكْرَهُهُ مِنْ أَجْلِ رِيحِهِ» . قَالَ: فَإِنِّي أَكْرَهُ مَا كرهْت. رَوَاهُ مُسلم
Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga taom keltirilsa, undan yer edilar va qolganini menga yuborar edilar. Bir kuni u zot menga oʻzlari (mutlaqo) yemagan bir ovqat ortigʻini yubordilar, chunki unda sarimsoq (piyoz) bor edi. Men u zotdan: «Bu harommi?» deb soʻradim. U zot: «Yoʻq, lekin men uni hidi sababli yoqtirmayman», dedilar. Men: «Unday boʻlsa, men ham siz yoqtirmagan narsani yoqtirmayman», dedim.