وَعَنْ وَحْشِيِّ بْنِ حَرْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ: إِنَّ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَأْكُلُ وَلَا نَشْبَعُ قَالَ: «فَلَعَلَّكُمْ تَفْتَرِقُونَ؟» قَالُوا: نَعَمْ قَالَ: «فَاجْتَمِعُوا عَلَى طَعَامِكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ يُباركْ لكم فِيهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Vahshiy ibn Harb otasidan, u esa bobosidan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺning sahobalari: «Ey Allohning Rasuli, biz yeymiz-u, lekin toʻymaymiz», dedilar. U zot: «Balki siz alohida-alohida yersizlar», dedilar. Ular: «Ha», dedilar. U zot: «Bas, ovqatingizga jamlanib oʻtiringiz va unga Allohning ismini zikr qilingiz, sizlarga unda baraka berilur», dedilar. Abu Dovud aytdi: Agar sen ziyofatda boʻlsang-u, kechki taom qoʻyilsa, uy egasi senga ruxsat bermaguncha yemagin.