عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلْبَسُ النِّعَالَ الَّتِي ليسَ فِيهَا شعرٌ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Ubayd ibn Jurayj Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)ga aytdi:) «Men seni toʻrt (xil) ish qilayotganingni koʻrdim, ularni doʻstlaringdan (sahobalardan) birortasi qilayotganini koʻrmadim». (Abdulloh:) «Ular nima, ey Ibn Jurayj?» dedi. U: «Men seni (Kaʼbaning) ruknlaridan faqat ikki yamaniy (burchak)nigina ushlayotganingni koʻrdim; seni sibtiy kavush kiyayotganingni koʻrdim; seni sariq (boʻyoq, sufra) bilan boʻyayotganingni koʻrdim; va men seni Makkada ekaningda — odamlar hilolni koʻrganlarida ehromga kirar edilar, sen esa Tarviya kunigacha ehromga kirmas eding — (shuni) koʻrdim» dedi. Shunda Abdulloh ibn Umar unga (shunday) dedi: «Ruknlarga (kelsak) — men Rasululloh ﷺni faqat ikki yamaniy (burchak)ni ushlaganlarini koʻrganman. Sibtiy kavushga (kelsak) — men Rasululloh ﷺ tuksiz kavushlar kiyib, ularda tahorat olganlarini koʻrganman; shuning uchun men ham ularni kiyishni yaxshi koʻraman. Sufra (sariq boʻyoq)ga (kelsak) — men Rasululloh ﷺ u bilan (soch-soqollarini) boʻyaganlarini koʻrganman, shuning uchun men ham u bilan boʻyashni yaxshi koʻraman. Ehromga (kelsak) — men Rasululloh ﷺni ulovlari oʻzlari bilan (yoʻlga) qoʻzgʻalmaguncha ehromga kirganlarini koʻrmaganman».