وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بَلَاءً يُصِيبُ هَذِهِ الْأُمَّةَ حَتَّى لَا يَجِدَ الرَّجُلُ مَلْجَأً يَلْجَأُ إِلَيْهِ مِنَ الظُّلْمِ فَيَبْعَثُ اللَّهُ رَجُلًا مِنْ عِتْرَتِي وَأَهْلِ بَيْتِي فَيَمْلَأُ بِهِ الْأَرْضَ قِسْطًا وَعَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْمًا وَجَوْرًا يَرْضَى عَنْهُ سَاكِنُ السَّمَاءِ وَسَاكِنُ الْأَرْضِ لَا تَدَعُ السَّمَاءُ مِنْ قَطْرِهَا شَيْئًا إِلَّا صَبَّتْهُ مِدْرَارًا وَلَا تَدَعُ الْأَرْضُ مِنْ نَبَاتِهَا شَيْئًا إِلَّا أَخْرَجَتْهُ حَتَّى يَتَمَنَّى الْأَحْيَاءُ الْأَمْوَاتَ يَعِيشُ فِي ذَلِكَ سبعَ سِنِين أَو ثمانَ سِنِين أَو تسع سِنِين» . رَوَاهُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bu ummatga yetadigan balo-yu musibatni zikr qilib, shunday dedilar: «Kishi zulmdan panoh topolmay qoladigan holga tushadi. Shunda Alloh mening naslimdan va ahli baytimdan boʻlgan bir kishini yuboradi. U orqali yerni, xuddi zulm va jabr bilan toʻlgani kabi, adolat va insof bilan toʻldiradi. Undan osmon ahli ham, yer ahli ham rozi boʻladi. Osmon yomgʻiridan hech narsani qoldirmay sharillatib quyadi, yer ham oʻsimligidan hech narsani qoldirmay undirib chiqaradi — hatto tiriklar oʻliklarni orzu qiladigan boʻladi. U kishi shu holatda yetti yil, yo sakkiz yil, yo toʻqqiz yil yashaydi», dedilar. Hokim rivoyat qilgan.