وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ وَرَاءِ النَّهْرِ يُقَالُ لَهُ: الْحَارِثُ حَرَّاثٌ عَلَى مُقَدِّمَتِهِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ: مَنْصُورٌ يُوَطِّنُ أَوْ يُمَكِّنُ لِآلِ مُحَمَّدٍ كَمَا مَكَّنَتْ قُرَيْشٌ لِرَسُولِ اللَّهِ وَجَبَ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ نَصْرُهُ - أَوْ قَالَ: إِجَابَتُهُ - ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Horun dedi: Amr ibn Abu Qays bizga hadis aytdi, u Mutarrif ibn Tarifdan, u Abul-Hasandan, u Hilol ibn Amrdan rivoyat qildi. U dedi: Men Alining (roziyallohu anhu) shunday deganini eshitdim: Nabiy ﷺ dedilar: «Nahr ortidan (Movarounnahrdan) bir kishi chiqadiki, unga al-Horis ibn Harros deyiladi. Uning lashkari oldida Mansur deb ataladigan bir kishi boʻladi; u Quraysh Rasululloh ﷺga makon hozirlab berganidek, Muhammad oilasiga makon hozirlaydi yoki imkon yaratadi. Har bir moʻminga uni nusrat berish (yordamlashish) vojibdir». Yoki: «unga ijobat qilish (chaqirigʻiga javob berish vojibdir)», dedilar.