وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذا نزل عَلَيْهِ الْوَحْيُ كُرِبَ لِذَلِكَ وَتَرَبَّدَ وَجْهُهُ. وَفِي رِوَايَة: نكَّسَ رأسَه ونكَّسَ أصحابُه رؤوسَهم فَلَمَّا أُتْلِيَ عَنْهُ رَفَعَ رَأْسَهُ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ga vahiy nozil qilinganida, u zot boshlarini quyi solar, sahobalari ham boshlarini quyi solar edilar. Vahiy u zotdan tugagach (oʻqib boʻlingach), u zot boshlarini koʻtarardilar.