وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ يَوْمَ بَدْرٍ: «اللَّهُمَّ أَنْشُدُكَ عَهْدَكَ وَوَعْدَكَ اللَّهُمَّ إِنْ تَشَأْ لَا تُعْبَدْ بَعْدَ الْيَوْمِ» فَأَخَذَ أَبُو بَكْرٍ بيدِه فَقَالَ حَسْبُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلْحَحْتَ عَلَى رَبِّكَ فَخَرَجَ وَهُوَ يَثِبُ فِي الدِّرْعِ وَهُوَ يقولُ: « [سيُهزَمُ الجمعُ ويُوَلُّونَ الدُّبُرَ] » . رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Ikrima, Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ Badr kuni — bir chodir (qubba)da boʻ lgan holda — (shunday) dedilar: «Allohim, men Sendan ahdingni va vaʼdangni soʻrayman; Allohim, agar (shu jamoatning halok boʻ lishini) istasang, bugundan keyin (Senga) ibodat qilinmaydi (yaʼni musulmonlar halok boʻ lsa)». Shunda Abu Bakr u zotning qoʻ lini ushlab: «Senga yetadi (yetar boʻ ldi), ey Allohning Rasuli; sen Robbingga (duoda) ibror qilding (qattiq yalvarding)», dedi. U zot esa — sovutni kiygan (sakrab turgan) holda — chiqdilar va: ‹Tezda bu jamoat magʻ lub etiladi va ular orqaga qarab qochadilar› (Qamar surasi, 45) (oyatini) aytar edilar.