وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كُنَّا نَعُدُّ الْآيَاتِ بَرَكَةً وَأَنْتُمْ تَعُدُّونَهَا تَخْوِيفًا كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَقَلَّ الْمَاءُ فَقَالَ: «اطْلُبُوا فَضْلَةً مِنْ مَاءٍ» فَجَاءُوا بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ قَلِيلٌ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ ثُمَّ قَالَ: «حَيَّ على الطَّهورِ الْمُبَارك وَالْبركَة من الله» فَلَقَد رَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَقَد كُنَّا نَسْمَعُ تَسْبِيحَ الطَّعَامِ وَهُوَ يُؤْكَلُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz muʼjizalarni — Allohning marhamatlari (deb) hisoblardik, sizlar esa ularni — (qoʻrqituvchi) ogohlantirish (deb) hisoblaysiz. Bir marta biz Allohning Rasuli ﷺ bilan bir safarda edik va suvimiz kamayib qoldi. U: «Yoningizda qolgan suvni keltiringlar», — dedi. Odamlar — ozgina suv (solingan) bir idishni — keltirdi. U qoʻlini uning ichiga qoʻyib: «Muborak suvga kelinglar — barakot Allohdandir», — dedi. Men suvning Allohning Rasuli ﷺ ning barmoqlari orasidan oqayotganini koʻrdim; va shubhasiz, biz — taom yeyilayotganda (yaʼni u zot yeyayotganda) — uning Allohga tasbeh aytayotganini eshitardik.