Mishkat al-Masabih 5911-hadis — oʻzbekcha tarjima | Hadislar

وَعَن أبي قتادةَ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّكُمْ تَسِيرُونَ عَشِّيَتَكُمْ وَلَيْلَتَكُمْ وَتَأْتُونَ الْمَاءَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ غَدًا فَانْطَلَقَ النَّاسُ لَا يَلْوِي أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ قَالَ أَبُو قَتَادَةَ فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسِيرُ حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ فَمَالَ عَنِ الطَّرِيقِ فَوَضَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ احْفَظُوا عَلَيْنَا صَلَاتَنَا فَكَانَ أَوَّلَ مَنِ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالشَّمْسُ فِي ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ ارْكَبُوا فَرَكِبْنَا فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَتِ الشَّمْسُ نَزَلَ ثُمَّ دَعَا بِمِيضَأَةٍ كَانَتْ معي فِيهَا شيءٌ من مَاء قَالَ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا وُضُوءًا دُونَ وُضُوءٍ قَالَ وَبَقِيَ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ ثُمَّ قَالَ احْفَظْ عَلَيْنَا مِيضَأَتَكَ فَسَيَكُونُ لَهَا نَبَأٌ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ صَلَّى الْغَدَاةَ وَرَكِبَ وَرَكِبْنَا مَعَهُ فَانْتَهَيْنَا إِلَى النَّاسِ حِينَ امْتَدَّ النَّهَارُ وَحَمِيَ كُلُّ شَيْءٌ وَهُمْ يَقُولُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْنَا وَعَطِشْنَا فَقَالَ لَا هُلْكَ عَلَيْكُمْ وَدَعَا بِالْمِيضَأَةِ فَجَعَلَ يَصُبُّ وَأَبُو قَتَادَةَ يَسْقِيهِمْ فَلَمْ يَعْدُ أَنْ رَأَى النَّاسُ مَاءً فِي الْمِيضَأَةِ تَكَابُّوا عَلَيْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسِنُوا الْمَلَأَ كُلُّكُمْ سَيُرْوَى قَالَ فَفَعَلُوا فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُبُّ وَأَسْقِيهِمْ حَتَّى مَا بَقِيَ غَيْرِي وَغَيْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَبَّ فَقَالَ لِيَ اشْرَبْ فَقُلْتُ لَا أَشْرَبُ حَتَّى تَشْرَبَ يَا رَسُولَ الله قَالَ إِن ساقي الْقَوْم آخِرهم شربا قَالَ فَشَرِبْتُ وَشَرِبَ قَالَ فَأَتَى النَّاسُ الْمَاءَ جَامِّينَ رِوَاءً. رَوَاهُ مُسْلِمٌ هَكَذَا فِي صَحِيحِهِ وَكَذَا فِي كتاب الْحميدِي وجامع الْأُصُولِ وَزَادَ فِي الْمَصَابِيحِ بَعْدَ قَوْلِهِ آخِرُهُمْ لَفْظَة شربا

Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib: «Sizlar kechqurun va tuningiz boʻyi yurasiz, Alloh xohlasa, ertaga suvga (suvli joyga) yetib borasiz», — dedilar. Odamlar hech kim hech kimga qaramay (oldinga) yoʻl oldilar. Abu Qatoda dedi: Rasululloh ﷺ yurar edilar, tun yarmiga yetdi, men u zotning yonida edim. (Abu Qatoda) dedi: Rasululloh ﷺ mudrab, ulovlaridan (bir tomonga) ogʻib ketdilar. Men u zotning oldiga keldim va uygʻotmasdan turib ularni (suyab) tutdim, toki u zot ulovlarida tik oʻtirib olgunlaricha. (Abu Qatoda) dedi: Soʻng yurdilar, tun (yarmidan) ancha oʻtganda yana ulovlaridan ogʻdilar. (Abu Qatoda) dedi: Men u zotni uygʻotmasdan suyab tutdim, toki ulovlarida tik oʻtirib olgunlaricha. (Abu Qatoda) dedi: Soʻng yurdilar, sahar oxiri boʻlganda avvalgi ikki ogʻishdan ham qattiqroq bir ogʻish bilan ogʻdilar, hatto yiqilib tushishlariga sal qoldi. Men u zotning oldiga keldim va suyab tutdim. U zot boshlarini koʻtarib: «Bu kim?» — dedilar. Men: «Abu Qatoda», — dedim. U zot: «Sen qachondan beri men bilan shunday yurib kelyapsan?» — dedilar. Men: «Tundan beri shu mening yurishim (shu holatda yuribman)», — dedim. U zot: «Sen Allohning Nabiysini (yiqilishdan) saqlaganing kabi, Alloh seni saqlasin», — dedilar. Soʻng: «Bizni odamlardan xufiya (ortda qolgan) deb oʻylaysanmi?» — dedilar. Soʻng: «Birortasini koʻryapsanmi?» — dedilar. Men: «Mana bir suvoriy», — dedim. Soʻng: «Mana yana bir suvoriy», — dedim. Toki biz jamuljam boʻlib, yetti suvoriy boʻldik. (Abu Qatoda) dedi: Rasululloh ﷺ yoʻldan chetga ogʻib, boshlarini (yerga) qoʻydilar, soʻng: «Bizning namozimizni (vaqtini) bizga (qarab) saqlanglar (qoʻriqlanglar)», — dedilar. (Ammo) birinchi boʻlib uygʻongan Rasululloh ﷺ edilar, quyosh esa orqalarida (chiqib turardi). (Abu Qatoda) dedi: Biz choʻchib oʻrnimizdan turdik. Soʻng u zot: «Minib oling», — dedilar. Biz mindik va yurdik, toki quyosh koʻtarilganda u zot (ulovdan) tushdilar. Soʻng menda boʻlgan, ichida bir oz suvi bor matora (suv idishi)ni soʻradilar. (Abu Qatoda) dedi: U zot undan (odatdagi) toʻliq tahoratdan kamroq qilib tahorat oldilar. (Abu Qatoda) dedi: Unda yana bir oz suv qoldi. Soʻng Abu Qatodaga: «Matorangni biz uchun saqlab qoʻy, uning bir xabari (qiziq hodisasi) boʻladi», — dedilar. Soʻng Bilol namozga azon aytdi. Rasululloh ﷺ ikki rakaat (nafl) oʻqidilar, soʻng subh namozini oʻqidilar va har kuni qiladigan ishlarini qildilar. (Abu Qatoda) dedi: Rasululloh ﷺ ulovga mindilar, biz ham u zot bilan birga mindik. (Abu Qatoda) dedi: Baʼzilarimiz baʼzilarimizga shivirlab: «Namozimizdagi qusurimiz (oʻtkazib yuborganimiz)ning kafforati nima?» — dey boshladik. Shunda u zot: «Menda sizlar uchun namuna (oʻrnak) yoʻqmi?» — dedilar. Soʻng: «Bilingki, uyquda qusur (gunoh) yoʻq; qusur faqat namozni boshqa namoz vaqti kirgunicha oʻqimagan kishi ustidadir. Kim shunday qilsa, uni eslagan vaqtida oʻqib olsin, ertasi kelganda esa uni oʻz vaqtida oʻqisin», — dedilar. Soʻng: «Odamlar nima qildi deb oʻylaysizlar?» — dedilar. (Abu Qatoda) dedi: Soʻng u zot: «Odamlar tongda Nabiylarini topolmay qoldilar. Abu Bakr bilan Umar: ‹Rasululloh ﷺ sizlarning ortingizda, u zot sizlarni ortda qoldirib ketmaydilar›, dedilar. Boshqa odamlar esa: ‹Rasululloh ﷺ sizlarning oldingizda›, dedilar. Agar ular Abu Bakr bilan Umarga itoat qilsalar, toʻgʻri yoʻlni topadilar», — dedilar. (Abu Qatoda) dedi: Kun yoyilib, hamma narsa qizib ketganda biz odamlarga yetib bordik. Ular: «Yo Rasululloh! Halok boʻldik, chanqadik», — deyishardi. U zot: «Sizlarga halokat yoʻq», — dedilar. Soʻng: «Mening kichik kosamni keltiringlar», — dedilar. (Abu Qatoda) dedi: U zot matorani soʻradilar va Rasululloh ﷺ (suvni) quya boshladilar, Abu Qatoda esa odamlarga suv ichira boshladi. Odamlar matorada suv borligini koʻrgan zahoti uning ustiga yopirildilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «(Bir-biringizga) yaxshilik qilinglar, hammangiz qonib (suv) ichasizlar», — dedilar. (Abu Qatoda) dedi: Ular shunday qildilar. Rasululloh ﷺ quyar, men esa ularga ichirar edim, toki mendan va Rasululloh ﷺ dan boshqa hech kim qolmadi. (Abu Qatoda) dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ (kosaga suv) quyib, menga: «Ich», — dedilar. Men: «Siz ichmagunizcha men ichmayman, yo Rasululloh!» — dedim. U zot: «Qavmga suv quyuvchi ularning eng oxirida ichadi», — dedilar. (Abu Qatoda) dedi: Men ichdim, Rasululloh ﷺ ham ichdilar. (Abu Qatoda) dedi: Soʻng odamlar suvga (suvli manzilga) qonib, xotirjam holda yetib bordilar. (Abdulloh ibn Roboh) dedi: Abdulloh ibn Roboh: Men bu hadisni jomeʼ masjidida soʻzlab turgan edim, Imron ibn Husayn: «Ey yigit, qanday hadis aytayotganingga eʼtibor ber, chunki men oʻsha kechasi suvoriylardan biri edim», — dedi. (Abdulloh) dedi: Men: «Unda hadisni sen yaxshiroq bilasan», — dedim. U: «Sen kimlardansan?» — dedi. Men: «Ansorlardanman», — dedim. U: «Soʻzlayver, axir sizlar oʻz hadisingizni yaxshiroq bilasiz», — dedi. (Abdulloh) dedi: Men qavmga hadis aytib berdim. Imron: «Men ham oʻsha kechasi hozir edim, lekin uni mendan boshqa birorta odam sen yodlagandek yodlaganini bilmayman», — dedi.