وَعَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ قَالَ: بَيْنَا أَنَا فِي الْمَسْجِدِ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ فَجَبَذَنِي رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي جَبْذَةً فَنَحَّانِي وَقَامَ مَقَامِي فَوَاللَّهِ مَا عَقَلْتُ صَلَاتِي. فَلَمَّا انْصَرَفَ إِذَا هُوَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ: يَا فَتَى لَا يَسُوءُكَ اللَّهُ إِنَّ هَذَا عُهِدَ مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْنَا أَنْ نَلِيَهُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَقَالَ: هَلَكَ أَهْلُ الْعُقَدِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ: وَاللَّهِ مَا عَلَيْهِمْ آسَى وَلَكِنْ آسَى عَلَى مَنْ أَضَلُّوا. قُلْتُ يَا أَبَا يَعْقُوبَ مَا تَعْنِي بِأَهْلِ العقد؟ قَالَ: الْأُمَرَاء. رَوَاهُ النَّسَائِيّ
Qays ibn Abbod (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men masjidda oldingi safda turgan edim, ortimdan bir kishi meni tortib chetga surdi va oʻrnimga turib oldi. Vallohi, namozimni ham anglay olmadim. Namoz tugagach, qarasam, u Ubay ibn Kaʼb ekan. U: ‹Ey yigit, Alloh senga yomonlik bermasin. Bu Nabiy ﷺ bizga bergan koʻrsatmalari boʻlib, u zotga yaqin turishimiz kerak edi›, dedi. Soʻng qiblaga yuzlanib: ‹Kaʼba Robbiga qasamki, uqda ahli halok boʻldi›, deb uch marta aytdi. Soʻng: ‹Vallohi, men ular uchun qaygʻurmayman, lekin ular adashtirgan kishilar uchun qaygʻuraman›, dedi». Men: «Ey Abu Yaʼqub, uqda ahli deganda kimni nazarda tutadi?» dedim. U: «Amirlarni», dedi.