وَعَن زِيَاد بن الْحَارِث الصدائي قَالَ: أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِن أؤذن فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ» فَأَذَّنْتُ فَأَرَادَ بِلَالٌ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِن أَخا صداء قد أذن وَمن أَذَّنَ فَهُوَ يُقِيمُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
Hannod bizga, Abda va Yaʼlo ibn Ubayd bizga Abdurrahmon ibn Ziyod ibn Anʼum al-Ifriqiydan, u Ziyod ibn Nuaym al-Hazramiydan, u Ziyod ibn al-Horis as-Sudoiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U aytdi: «Rasululloh ﷺ menga bomdod namozida azon aytishimni buyurdilar, men azon aytdim. Soʻng Bilol iqomat qilmoqchi boʻldi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Albatta, Sudoa birodari azon aytdi, kim azon aytsa, oʻsha iqomat qiladi›, dedilar». (Roviy) aytdi: Bu bobda Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Ziyodning hadisini biz faqat al-Ifriqiyning hadisidan bilamiz. Al-Ifriqiy esa hadis ahli huzurida zaifdir; uni Yahyo ibn Saʼid al-Qatton va boshqalar zaif deganlar. Ahmad aytdi: «Men al-Ifriqiyning hadisini yozmayman». (Abu Iso) aytdi: Men Muhammad ibn Ismoilning uning ishini kuchaytirib: «U muqoribul-hadis (hadisi qabul qilsa boʻladigan)dir», deganini koʻrdim. Koʻpchilik ilm ahli huzurida amal shunga binoandir, yaʼni kim azon aytsa, oʻsha iqomat qiladi.