وَعَن جَابر قَالَ: خَلَتِ الْبِقَاعُ حَوْلَ الْمَسْجِدِ فَأَرَادَ بَنُو سَلِمَةَ أَنْ يَنْتَقِلُوا قُرْبَ الْمَسْجِدِ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُمْ: «بَلَغَنِي أَنَّكُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَنْتَقِلُوا قُرْبَ الْمَسْجِدِ» . قَالُوا: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَرَدْنَا ذَلِكَ. فَقَالَ: «يَا بَنِي سَلِمَةَ دِيَارَكُمْ تُكْتَبْ آثَاركُم دِيَاركُمْ تكْتب آثَاركُم» . رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Masjid atrofidagi joylar boʻsh qoldi. Shunda Banu Salima (qabilasi) masjidga yaqin joyga koʻchib oʻtmoqchi boʻldi. Bu (xabar) Rasululloh ﷺ ga yetdi. U zot ularga: «Menga sizlar masjidga yaqin joyga koʻchib oʻtmoqchi ekaningiz haqida xabar yetdi», dedilar. Ular: «Ha, yo Rasululloh, biz shuni istagan edik», dedilar. Shunda u zot: «Ey Banu Salima! Oʻz uylaringizda (turing), izlaringiz yoziladi. Oʻz uylaringizda (turing), izlaringiz yoziladi», dedilar.