وَعَن أبي أُمَامَة الْبَاهِلِيّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «ثَلَاثَة كلهم ضَامِن على الله عز وَجل رَجُلٌ خَرَجَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ ضَامِن على الله حَتَّى يتوفاه فيدخله الْجنَّة أَو يردهُ بِمَا نَالَ من أجرأوغنيمة وَرَجُلٌ رَاحَ إِلَى الْمَسْجِدِ فَهُوَ ضَامِنٌ عَلَى الله حَتَّى يتوفاه فيدخله الْجنَّة أَو يردهُ بِمَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ وَغَنِيمَةٍ وَرَجُلٌ دَخَلَ بَيْتَهُ بِسَلَامٍ فَهُوَ ضَامِنٌ عَلَى اللَّهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Umoma al-Bohiliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot dedilar: «Uch (kishi) borki, ularning hammasi Allohu azza va jallaning zimmasidadir: Alloh yoʻlida gʻoziy boʻlib chiqqan kishi — u Allohning zimmasidadir, toki uni vafot ettirib jannatga kiritguncha, yoki erishgan ajru gʻanimat bilan qaytarguncha; masjid tomon yoʻlga chiqqan kishi — u Allohning zimmasidadir, toki uni vafot ettirib jannatga kiritguncha, yoki erishgan ajru gʻanimat bilan qaytarguncha; va uyiga salom (aytib) kirgan kishi — u Allohu azza va jallaning zimmasidadir.»