وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: «مَنْ خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ مُتَطَهِّرًا إِلَى صَلَاةٍ مَكْتُوبَة فَأَجره كَأَجر الْحَاج الْمُحْرِمِ وَمَنْ خَرَجَ إِلَى تَسْبِيحِ الضُّحَى لَا يُنْصِبُهُ إِلَّا إِيَّاهُ فَأَجْرُهُ كَأَجْرِ الْمُعْتَمِرِ وَصَلَاةٌ عَلَى إِثْرِ صَلَاةٍ لَا لَغْوَ بَيْنَهُمَا كِتَابٌ فِي عليين» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
Abu Umoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim uyidan taharat olib, farz namozga (masjid tomon) chiqsa, uning ajri ihrom bogʻlagan hojining ajriday boʻladi. Kim duho (chosht) namozini oʻqish uchun chiqsa va uni faqat shu maqsadda qilsa, uning ajri umra qiluvchining ajriday boʻladi. Oralarida behuda gap boʻlmagan, ketma-ket oʻqilgan namoz esa Illiyyiynda (yuqori darajada) yozib qoʻyiladi».