عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ: «إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أَمَرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسلمين اللَّهُمَّ اهدني لِأَحْسَنِ الْأَعْمَالِ وَأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَقِنِي سَيِّئَ الْأَعْمَالِ وَسَيِّئَ الْأَخْلَاقِ لَا يَقِي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ» . رَوَاهُ النَّسَائِيُّ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ namozni boshlaganlarida takbir aytar, soʻng: «Inna solatiy va nusukiy va mahyoya va mamotiy lillahi robbil-olamiyn, lo shariyka lahu va bizolika umirtu va ana minal-muslimiyn. Allohumma-hdiniy li-ahsanil-aʼmoli va ahsanil-axloqi, lo yahdiy li-ahsaniho illa anta, va qiniy sayyial-aʼmoli va sayyial-axloqi, lo yaqiy sayyiaho illa anta (Albatta, namozim, ibodatim, hayotim va oʻlimim olamlar Robbi Alloh uchundir. Uning sherigi yoʻq. Men shunga buyurilganman va men musulmonlardanman. Ey Alloh, meni amallarning va axloqning eng yaxshisiga yoʻllagin, uning eng yaxshisiga Sendan boshqa hech kim yoʻllamaydi. Amallarning va axloqning yomonidan meni saqlagin, uning yomonidan Sendan boshqa hech kim saqlamaydi)», der edilar.