وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «التَّثَاؤُبُ فِي الصَّلَاةِ مِنَ الشَّيْطَانِ فَإِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَكْظِمْ مَا اسْتَطَاعَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَفِي أُخْرَى لَهُ وَلِابْنِ مَاجَهْ: «فَلْيَضَعْ يَدَهُ على فِيهِ»
Ali ibn Hujr bizga aytib berdi, Ismoil ibn Jaʼfar bizga xabar berdi, u al-Aloʼ ibn Abdurahmondan, u otasidan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ: «Namozda esnash shaytondandir. Bas, qachon biringiz esnasa, imkon qadar (uni) toʻxtatib tursin», dedilar. U (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Abu Said al-Xudriy va Adiy ibn Sobitning bobosidan (ham hadis) bor. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasan sahihdir. Ahli ilmdan bir qavm namozda esnashni makruh sanaganlar. Ibrohim: «Men esnashni tomoq qirish (tanahnuh) bilan qaytaraman», dedi.