وَعَن أبي هُرَيْرَة وَأبي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا حُزْنٍ وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍّ حَتَّى الشَّوْكَةُ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللَّهُ بهَا من خطاياه»
(Abu Saʼid al-Xudriy va Abu Hurayra (roziyallohu anhumo) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Musulmonga yetgan har qanday charchoq, kasallik, gʻ am, qaygʻ u, ozor va anduh — hatto (badaniga) sanchilgan bir tikan (bilan boʻ lsa) ham — Alloh u bilan uning xatolaridan (gunohlarini) kafforat (oʻ chirish) qilmay qolmaydi» dedilar.