وَعَنْ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " الشَّهَادَةُ سَبْعٌ سِوَى الْقَتْلِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ: الْمَطْعُونُ شَهِيدٌ وَالْغَرِيقُ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ ذَاتِ الْجَنْبِ شَهِيدٌ وَالْمَبْطُونُ شَهِيدٌ وَصَاحِبُ الْحَرِيقِ شَهِيدٌ وَالَّذِي يَمُوتُ تَحْتَ الْهَدْمِ شَهِيدٌ وَالْمَرْأَةُ تَمُوتُ بِجُمْعٍ شَهِيدٌ ". رَوَاهُ مَالك وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Jobir ibn Atik (roziyallohu anhu) xabar berishicha, Rasululloh ﷺ Abdulloh ibn Sobitni borib koʻrgani keldilar va uni (jon taslim qilish holatida) magʻlub boʻlgan holda topdilar. Rasululloh ﷺ uni baland ovozda chaqirdilar, ammo u javob bermadi. Shunda Rasululloh ﷺ {Innaa lillaahi wa innaa ilayhi roojiʼuun — Albatta, biz Allohnikimiz va albatta, biz Unga qaytguvchimiz} (Baqara 156), deb va: «Sen haqingda magʻlub boʻldik, ey Abur-Rabiʼ», dedilar. Shunda ayollar dod solib yigʻlay boshladilar va Ibn Atik ularni jim qildirmoqchi boʻldi. Rasululloh ﷺ: «Ularni qoʻyib bering. Vojib boʻlganda esa, hech bir yigʻlovchi yigʻlamasin», dedilar. Ular: «Vojib boʻlish nima, ey Rasululloh?» deb soʻradilar. U zot: «Oʻlim», dedilar. Uning qizi: «Allohga qasamki, men sen shahid boʻlishingni umid qilgan edim, chunki sen (jihod uchun) jihozingni tayyorlab boʻlgan eding», dedi. Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla uning ajrini niyatiga qarab berdi. Sizlar shahidlikni nima deb hisoblaysizlar?» dedilar. Ular: «Alloh yoʻlida oʻldirilishni», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Shahidlik Alloh yoʻlida oʻldirilishdan tashqari yettitadir: toʻunda oʻlgan kishi shahid, suvga choʻkkan shahid, biqin ogʻrigʻidan (zotuljanb) oʻlgan shahid, ich ketishdan oʻlgan shahid, yongʻinda oʻlgan shahid, vayrona ostida qolib oʻlgan shahid va tugʻruqda (homilasi bilan) oʻlgan ayol shahiddir», dedilar.