وَعَن عَائِشَة قَالَتْ: كُنْتُ أَدْخُلُ بَيْتِيَ الَّذِي فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنِّي وَاضِعٌ ثَوْبِي وَأَقُولُ: إِنَّمَا هُوَ زَوْجِي وَأَبِي فَلَمَّا دُفِنَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَعَهُمْ فَوَاللَّهِ مَا دَخَلْتُهُ إِلَّا وَأَنَا مَشْدُودَةٌ عَلَيَّ ثِيَابِي حَيَاء من عمر. رَوَاهُ أَحْمد
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ (dafn etilgan) uyimga kirar edim va ustimdagi (baʼzi) kiyimimni yechib qoʻyar, ‹Bu yerda faqat erim va otam bor›, der edim. Umar (roziyallohu anhu) ular bilan birga dafn etilgach esa, Allohga qasamki, men u yerga Umardan hayo qilib, kiyimlarimni mahkam oʻrab olmagan holda kirmadim», dedi. Ahmad rivoyat qilgan.