وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ يَرْفَعُهُ قَالَ: " ثَلَاثَةٌ يُحِبُّهُمُ اللَّهُ: رَجُلٌ قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَتْلُوا كِتَابَ اللَّهِ وَرَجُلٌ يَتَصَدَّقُ بِصَدَقَةٍ بِيَمِينِهِ يُخْفِيهَا أُرَاهُ قَالَ: مِنْ شِمَالِهِ وَرَجُلٌ كَانَ فِي سَرِيَّةٍ فَانْهَزَمَ أَصْحَابُهُ فَاسْتَقْبَلَ الْعَدُوَّ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَيْرُ مَحْفُوظٍ أَحَدُ رُوَاتِهِ أَبُو بكر بن عَيَّاش كثير الْغَلَط
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan marfuʼ tarzda rivoyat qilinadi: «Allohning suygan uch (toifa kishisi bor): kechasi turib Allohning Kitobini tilovat qiluvchi kishi; oʻng qoʻli bilan sadaqa berib, uni — chap qoʻlidan (yashirgan kabi) — pinhon tutuvchi kishi; hamda biror sariyya (kichik harbiy guruh)da boʻlib, hamrohlari magʻlub boʻlganida (qochmay) dushmanga peshvoz chiqqan kishi». Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan gʻaribdir va u mahfuz emas. Sahih (rivoyat) esa Shuʼba va boshqalar Mansurdan, u Ribʼiy ibn Hiroshdan, u Zayd ibn Zabyondan, u Abu Zardan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilgan (rivoyat)dir. Abu Bakr ibn Ayyosh esa koʻp xato qiladigan (rovi)dir.