وَعَن أَي هُرَيْرَةَ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: عِنْدِي دِينَار فَقَالَ: «أَنْفِقْهُ عَلَى نَفْسِكَ» قَالَ: عِنْدِي آخَرُ قَالَ: «أَنْفِقْهُ عَلَى وَلَدِكَ» قَالَ: عِنْدِي آخَرُ قَالَ: «أَنْفِقْهُ عَلَى أَهْلِكَ» قَالَ: عِنْدِي آخَرُ قَالَ: «أَنْفِقْهُ عَلَى خَادِمِكَ» . قَالَ: عِنْدِي آخَرُ قَالَ: «أَنْت أعلم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ning huzurlariga kelib: «Menda bir dinor bor», dedi. U zot: «Uni oʻzingga sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot: «Uni farzandingga sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot: «Uni ahlingga sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot: «Uni xizmatkoringga sarfla», dedilar. U: «Menda yana bittasi bor», dedi. U zot: «Uni oʻzing yaxshi bilasan», dedilar. Abu Dovud va Nasoiy rivoyat qilgan.