وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ: (فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ ولهُ الحمدُ فِي السمواتِ والأرضِ وعشيَّاً وحينَ تُظهرون) إِلى قَوْله: (وَكَذَلِكَ تُخْرَجونَ) أَدْرَكَ مَا فَاتَهُ فِي يَوْمِهِ ذَلِكَ وَمَنْ قَالَهُنَّ حِينَ يُمْسِي أَدْرَكَ مَا فَاتَهُ فِي ليلتِهِ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Rasuli ﷺ: «Kim tongga yetganida {Bas, kechqurun va tongga kirganingizda Allohni (poklab) yod eting. Osmonlaru yerdagi hamdu sano hamda kun yarmida va peshinga kirganingizda ham Unga xosdir} (Rum 17-18) oyatini ‹va shu zaylda (qabrlaringizdan) chiqarilursizlar› (Rum 19) gacha aytsa, oʻsha kunida qoʻldan boy berganini topib oladi; kim ularni kechga yetganida aytsa, oʻsha kechasida qoʻldan boy berganini topib oladi», dedilar. Ar-Robiʼ buni al-Laysdan rivoyat qildi.