وَعَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «مَا من مُسْلِمٍ يَأْخُذُ مَضْجَعَهُ بِقِرَاءَةِ سُورَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ إِلَّا وَكَّلَ اللَّهُ بِهِ مَلَكًا فَلَا يَقْرَبُهُ شَيْءٌ يُؤْذِيهِ حَتَّى يَهُبَّ مَتَى هَبَّ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot: «Sizga Rasululloh ﷺ aytishimizni bizga oʻrgatganlarini oʻrgatmaymi?» deb (shu duoni oʻrgatdi): «Allohim, ishimda sobitlikni Sendan soʻrayman, hidoyatdagi qatʼiyatni Sendan soʻrayman, neʼmatingga shukr qilishni va Senga chiroyli ibodat qilishni Sendan soʻrayman, rost soʻzlovchi tilni va sof qalbni Sendan soʻrayman, Sen biladigan narsaning yomonligidan Senga sigʻinaman, Sen biladigan narsaning yaxshisidan Sendan soʻrayman va Sen biladigan narsa uchun Sendan magʻfirat soʻrayman; albatta, Sen gʻayblarni eng yaxshi biluvchisan». (Shaddod) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday der edilar: «Qaysi bir musulmon oʻrniga yotib, Alloh Kitobidan bir surani oʻqisa, Alloh albatta unga bir farishtani vakil qiladi, shunda uygʻonadigan vaqtida uygʻonguniga qadar unga ozor beradigan hech narsa yaqinlasholmaydi». Abu Iso aytdi: Biz bu hadisni faqat shu yoʻldan bilamiz. Jurayriy esa Said ibn Iyos Abu Masʼud al-Jurayriydir, Abul-Aloning ismi esa Yazid ibn Abdulloh ibn ash-Shixxirdir.