وَعَن مُسلم بن أبي بَكرةَ قَالَ: كَانَ أَبِي يَقُولُ فِي دُبُرِ الصَّلَاةِ: اللَّهُمَّ إِن أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ فَكُنْتُ أَقُولُهُنَّ فَقَالَ: أَيْ بُنَيَّ عَمَّنْ أَخَذْتَ هَذَا؟ قُلْتُ: عَنْكَ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يقولهُنَّ فِي دُبرِ الصَّلاةِ. رَوَاهُ النَّسَائِيّ وَالتِّرْمِذِيّ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يُذْكَرْ فِي دُبُرِ الصَّلَاةِ وَرَوَى أَحْمَدُ لَفْظَ الْحَدِيثِ وَعِنْدَهُ: فِي دُبُرِ كل صَلَاة
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishi har namozdan soʻng: «Allohumma inni aʼuzu bika minal kufri val faqri va azabil qabr (Ey Allohim, men Sendan kufrdan, kambagʻallikdan va qabr azobidan panoh soʻrayman)», deb aytar edi. Men ham bularni aytardim. Otam: «Ey oʻgʻilcham, buni kimdan olding?», dedi. Men: «Sizdan», dedim. U: «Albatta, Rasululloh ﷺ har namozdan soʻng bularni aytar edilar», dedi.