وَعَن أبي بكرٍ قَالَ: قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ بَكَى فَقَالَ: «سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فَإِنَّ أَحَدًا لَمْ يُعْطَ بَعْدَ الْيَقِينِ خَيْرًا مِنَ الْعَافِيَةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيب إِسْنَادًا
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U minbarga chiqib turdi-da, soʻng yigʻladi va dedi: «Rasululloh ﷺ birinchi yili minbarga turdilar, soʻng yigʻladilar va: ‹Allohdan afv va ofiyat (sogʻlik-salomatlik) soʻranglar, chunki hech kimga yaqindan keyin ofiyatdan yaxshiroq narsa berilmagan›, dedilar.» Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻl bilan, Abu Bakr (roziyallohu anhu)dan (kelganligi jihatidan) hasan gʻaribdir.