عَن عثمانَ بنِ حُنَيفٍ قَالَ: إِنَّ رَجُلًا ضَرِيرَ الْبَصَرِ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُعَافِيَنِي فَقَالَ: «إِنْ شِئْتَ دَعَوْتُ وَإِنْ شِئْتَ صَبَرْتَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ» . قَالَ: فَادْعُهُ قَالَ: فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ فَيُحْسِنَ الْوُضُوءَ وَيَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي لِيَقْضِيَ لِي فِي حَاجَتِي هَذِهِ اللهُمَّ فشفّعْه فيَّ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيب
Usmon ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, koʻzi ojiz bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Alloh meni shifo (sogʻ) qilishini soʻrab duo qiling», dedi. U zot: «Xohlasang duo qilaman, xohlasang sabr qilasan — bu sen uchun yaxshirokdir», dedilar. U: «Duo qiling», dedi. Shunda u zot unga tahorat olib, tahoratini goʻzal qilishni va shu duo bilan duo qilishni buyurdilar: «Allohim, Sendan soʻrayman va paygʻambaring Muhammad — rahmat paygʻambari bilan Senga yuzlanaman. Albatta, men ushbu hojatim bitishi uchun Sen (vositaliging) bilan Robbimga yuzlandim. Allohim, uni mening haqimda shafoatchi qilgil». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻarib boʻlib, uni faqat shu yoʻl bilan, Abu Jaʼfar hadisidan bilamiz; u esa al-Xatmiy emas (boshqa kishidir). Usmon ibn Hunayf esa — u Sahl ibn Hunayfning akasidir.