وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " أَخذ الله الْمِيثَاق من ظهر آدم بنعمان يَعْنِي عَرَفَة فَأخْرج من صلبه كل ذُرِّيَّة ذَرَاهَا فَنَثَرَهُمْ بَيْنَ يَدَيْهِ كَالذَّرِّ ثُمَّ كَلَّمَهُمْ قِبَلًا قَالَ: (أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غافلين أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ المبطلون) رَوَاهُ أَحْمد
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Undan {Eslagin, Robbing odam bolalarining belidan ularning zurriyotini olib, ularni oʻzlariga oʻzlarini guvoh qilib: «Men sizlarning Robbingiz emasmanmi?» dedi. Ular: «Ha, guvohlik berdik», dedilar. Qiyomat kunida: «Biz bundan gʻofil edik», demasligingiz uchun (shunday qildik)} (Aʼrof 172) oyati haqida soʻralganda, Umar ibn al-Xattob aytdi: «Men Rasululloh ﷺdan bu (oyat) haqida soʻralganini eshitdim. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Albatta, Alloh Odamni yaratdi, soʻng uning belini oʻng qoʻli bilan siladi va undan bir zurriyotni chiqardi-da: ʼBularni jannat uchun yaratdim, ular jannat ahlining amalini qiladilarʼ, dedi. Soʻng uning belini siladi va undan bir zurriyotni chiqardi-da: ʼBularni doʻzax uchun yaratdim, ular doʻzax ahlining amalini qiladilarʼ, dedi›, dedilar. Shunda bir kishi: ‹Ey Allohning Rasuli, unda amalning nima foydasi bor?› dedi. Rasululloh ﷺ: ‹Albatta, Alloh bandani jannat uchun yaratsa, uni jannat ahlining amaliga soladi, toki u jannat ahli amallaridan biri ustida vafot etib, Alloh uni jannatga kiritadi. Bandani doʻzax uchun yaratsa, uni doʻzax ahlining amaliga soladi, toki u doʻzax ahli amallaridan biri ustida vafot etib, Alloh uni doʻzaxga kiritadi›, dedilar». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Muslim ibn Yasor Umardan eshitmagan, baʼzilar bu isnodda Muslim ibn Yasor bilan Umar oʻrtasida nomaʼlum bir kishini zikr qilganlar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ундан {Эслагин, Роббинг одам болаларининг белидан уларнинг зурриётини олиб, уларни ўзларига ўзларини гувоҳ қилиб: «Мен сизларнинг Роббингиз эмасманми?» деди. Улар: «Ҳа, гувоҳлик бердик», дедилар. Қиёмат кунида: «Биз бундан ғофил эдик», демаслигингиз учун (шундай қилдик)} (Аъроф 172) ояти ҳақида сўралганда, Умар ибн ал-Хаттоб айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан бу (оят) ҳақида сўралганини эшитдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Албатта, Аллоҳ Одамни яратди, сўнг унинг белини ўнг қўли билан силади ва ундан бир зурриётни чиқарди-да: ъБуларни жаннат учун яратдим, улар жаннат аҳлининг амалини қиладиларъ, деди. Сўнг унинг белини силади ва ундан бир зурриётни чиқарди-да: ъБуларни дўзах учун яратдим, улар дўзах аҳлининг амалини қиладиларъ, деди›, дедилар. Шунда бир киши: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, унда амалнинг нима фойдаси бор?› деди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Албатта, Аллоҳ бандани жаннат учун яратса, уни жаннат аҳлининг амалига солади, токи у жаннат аҳли амалларидан бири устида вафот этиб, Аллоҳ уни жаннатга киритади. Бандани дўзах учун яратса, уни дўзах аҳлининг амалига солади, токи у дўзах аҳли амалларидан бири устида вафот этиб, Аллоҳ уни дўзахга киритади›, дедилар». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Муслим ибн Ясор Умардан эшитмаган, баъзилар бу иснодда Муслим ибн Ясор билан Умар ўртасида номаълум бир кишини зикр қилганлар.