Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, Abu Bakr va Bilol isitmaga chalindi. (Oisha) aytdi: Men ularning oldiga kirib: «Ey otajon, oʻzingni qanday his qilyapsan? Ey Bilol, oʻzingni qanday his qilyapsan?» dedim. (Oisha) aytdi: Abu Bakrni isitma tutganda: «Har bir kishi oʻz ahli ichida (sogʻ-omon) tongni qarshilaydi, holbuki oʻlim uning kavushi tasmasidan ham yaqinroqdir», derdi. Bilol esa, isitma undan koʻtarilganda, ovozini koʻtarib: «Eh, koshki bilsam, bir kecha boʻlsa-da, atrofimda izxir va jalil (oʻtlari) boʻlgan bir vodiyda tunay olarmikinman? Bir kun (boʻlsa-da) Majanna suvlariga yeta olarmikinman? Menga Shoma va Tafil (togʻlari) koʻrinarmikin?» derdi. Oisha aytdi: Men Rasululloh ﷺning oldilariga kelib, (buni) xabar berdim. U zot: «Allohim, Madinani bizga Makkani sevganimizdek yoki undan ham qattiqroq sevdir, uni (havosini) sogʻlom qil, bizga uning soʼi va muddida baraka ber va uning isitmasini koʻchirib, uni Juhfaga qoʻy», dedilar.Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, Абу Бакр ва Билол иситмага чалинди. (Оиша) айтди: Мен уларнинг олдига кириб: «Эй отажон, ўзингни қандай ҳис қиляпсан? Эй Билол, ўзингни қандай ҳис қиляпсан?» дедим. (Оиша) айтди: Абу Бакрни иситма тутганда: «Ҳар бир киши ўз аҳли ичида (соғ-омон) тонгни қаршилайди, ҳолбуки ўлим унинг кавуши тасмасидан ҳам яқинроқдир», дерди. Билол эса, иситма ундан кўтарилганда, овозини кўтариб: «Эҳ, кошки билсам, бир кеча бўлса-да, атрофимда изхир ва жалил (ўтлари) бўлган бир водийда тунай олармикинман? Бир кун (бўлса-да) Мажанна сувларига ета олармикинман? Менга Шома ва Тафил (тоғлари) кўринармикин?» дерди. Оиша айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб, (буни) хабар бердим. У зот: «Аллоҳим, Мадинани бизга Маккани севганимиздек ёки ундан ҳам қаттиқроқ севдир, уни (ҳавосини) соғлом қил, бизга унинг сўи ва муддида барака бер ва унинг иситмасини кўчириб, уни Жуҳфага қўй», дедилар.