وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّهَا قَالَتْ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ وُعِكَ أَبُو بَكْرٍ وَبِلاَلٌ - قَالَتْ - فَدَخَلْتُ عَلَيْهِمَا فَقُلْتُ يَا أَبَتِ كَيْفَ تَجِدُكَ وَيَا بِلاَلُ كَيْفَ تَجِدُكَ قَالَتْ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ كُلُّ امْرِئٍ مُصَبَّحٌ فِي أَهْلِهِ وَالْمَوْتُ أَدْنَى مِنْ شِرَاكِ نَعْلِهِ وَكَانَ بِلاَلٌ إِذَا أُقْلِعَ عَنْهُ يَرْفَعُ عَقِيرَتَهُ فَيَقُولُ أَلاَ لَيْتَ شِعْرِي هَلْ أَبِيتَنَّ لَيْلَةً بِوَادٍ وَحَوْلِي إِذْخِرٌ وَجَلِيلُ وَهَلْ أَرِدَنْ يَوْمًا مِيَاهَ مَجَنَّةٍ وَهَلْ يَبْدُوَنْ لِي شَامَةٌ وَطَفِيلُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْمَدِينَةَ كَحُبِّنَا مَكَّةَ أَوْ أَشَدَّ وَصَحِّحْهَا وَبَارِكْ لَنَا فِي صَاعِهَا وَمُدِّهَا وَانْقُلْ حُمَّاهَا فَاجْعَلْهَا بِالْجُحْفَةِ " .
Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, Abu Bakr va Bilol isitmaga chalindi. (Oisha) aytdi: Men ularning oldiga kirib: «Ey otajon, oʻzingni qanday his qilyapsan? Ey Bilol, oʻzingni qanday his qilyapsan?» dedim. (Oisha) aytdi: Abu Bakrni isitma tutganda: «Har bir kishi oʻz ahli ichida (sogʻ-omon) tongni qarshilaydi, holbuki oʻlim uning kavushi tasmasidan ham yaqinroqdir», derdi. Bilol esa, isitma undan koʻtarilganda, ovozini koʻtarib: «Eh, koshki bilsam, bir kecha boʻlsa-da, atrofimda izxir va jalil (oʻtlari) boʻlgan bir vodiyda tunay olarmikinman? Bir kun (boʻlsa-da) Majanna suvlariga yeta olarmikinman? Menga Shoma va Tafil (togʻlari) koʻrinarmikin?» derdi. Oisha aytdi: Men Rasululloh ﷺning oldilariga kelib, (buni) xabar berdim. U zot: «Allohim, Madinani bizga Makkani sevganimizdek yoki undan ham qattiqroq sevdir, uni (havosini) sogʻlom qil, bizga uning soʼi va muddida baraka ber va uning isitmasini koʻchirib, uni Juhfaga qoʻy», dedilar.Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, Абу Бакр ва Билол иситмага чалинди. (Оиша) айтди: Мен уларнинг олдига кириб: «Эй отажон, ўзингни қандай ҳис қиляпсан? Эй Билол, ўзингни қандай ҳис қиляпсан?» дедим. (Оиша) айтди: Абу Бакрни иситма тутганда: «Ҳар бир киши ўз аҳли ичида (соғ-омон) тонгни қаршилайди, ҳолбуки ўлим унинг кавуши тасмасидан ҳам яқинроқдир», дерди. Билол эса, иситма ундан кўтарилганда, овозини кўтариб: «Эҳ, кошки билсам, бир кеча бўлса-да, атрофимда изхир ва жалил (ўтлари) бўлган бир водийда тунай олармикинман? Бир кун (бўлса-да) Мажанна сувларига ета олармикинман? Менга Шома ва Тафил (тоғлари) кўринармикин?» дерди. Оиша айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб, (буни) хабар бердим. У зот: «Аллоҳим, Мадинани бизга Маккани севганимиздек ёки ундан ҳам қаттиқроқ севдир, уни (ҳавосини) соғлом қил, бизга унинг сўи ва муддида барака бер ва унинг иситмасини кўчириб, уни Жуҳфага қўй», дедилар.