وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: كَانَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ شَابًّا سَخِيًّا وَكَانَ لَا يُمْسِكُ شَيْئًا فَلَمْ يَزَلْ يُدَانُ حَتَّى أَغَرَقَ مَالَهُ كُلَّهُ فِي الدَّيْنِ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَلَّمَهُ لِيُكَلِّمَ غُرَمَاءَهُ فَلَوْ تَرَكُوا لِأَحَدٍ لَتَرَكُوا لِمُعَاذٍ لِأَجْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَاعَ رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم مَالَهُ حَتَّى قَامَ مُعَاذٌ بِغَيْرِ شَيْءٍ. رَوَاهُ سعيد فِي سنَنه مُرْسلا
Abdurrahmon ibn Kaʼb ibn Molik (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu) saxovatli yigit edi, hech narsani ushlab (yigʻib) turmas edi. U doim qarz olaverib, oxiri butun molini qarzga botirdi. Soʻng Nabiy ﷺ huzuriga kelib, haq egalari bilan gaplashishlarini soʻradi. Agar ular biror kishiga qarzni kechib yuborganlarida edi, Rasululloh ﷺ hurmati uchun Muozga kechib yuborardilar. Ammo Rasululloh ﷺ ularga uning molini sotib berdilar, natijada Muoz hech narsasiz qoldi. Saʼid oʻz Sunanida mursal shaklda rivoyat qilgan.Абдурраҳмон ибн Каъб ибн Молик (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу) саховатли йигит эди, ҳеч нарсани ушлаб (йиғиб) турмас эди. У доим қарз олавериб, охири бутун молини қарзга ботирди. Сўнг Набий ﷺ ҳузурига келиб, ҳақ эгалари билан гаплашишларини сўради. Агар улар бирор кишига қарзни кечиб юборганларида эди, Расулуллоҳ ﷺ ҳурмати учун Муозга кечиб юборардилар. Аммо Расулуллоҳ ﷺ уларга унинг молини сотиб бердилар, натижада Муоз ҳеч нарсасиз қолди. Саъид ўз Сунанида мурсал шаклда ривоят қилган.