وَعَنْ عَائِشَةَ: أَنَّ مَوْلًى لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاتَ وَتَرَكَ شَيْئًا وَلَمْ يَدَعْ حَمِيمًا وَلَا وَلَدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَعْطُوا مِيرَاثَهُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ قَرْيَتِهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ ning bir mavlosi (ozod qilingan quli) vafot etib, biroz mol qoldirdi, ammo bola ham, yaqin qarindosh ham qoldirmadi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Uning merosini qishlogʻidan boʻlgan bir kishiga beringlar», dedilar. Abu Dovud aytdi: Sufyonning hadisi toʻliqroqdir. Musaddad esa shunday dedi: Paygʻambar ﷺ: «Bu yerda uning yurtidan boʻlgan biron kishi bormi?», dedilar. Ular: «Ha», deyishdi. U zot: «Unda uning merosini oʻshanga beringlar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ нинг бир мавлоси (озод қилинган қули) вафот этиб, бироз мол қолдирди, аммо бола ҳам, яқин қариндош ҳам қолдирмади. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Унинг меросини қишлоғидан бўлган бир кишига беринглар», дедилар. Абу Довуд айтди: Суфённинг ҳадиси тўлиқроқдир. Мусаддад эса шундай деди: Пайғамбар ﷺ: «Бу ерда унинг юртидан бўлган бирон киши борми?», дедилар. Улар: «Ҳа», дейишди. У зот: «Унда унинг меросини ўшанга беринглар», дедилар.