عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ وَكَانَ لَهُ مَالٌ يَبْلُغُ ثَمَنَ الْعَبْدِ قُوِّمَ الْعَبْدُ قِيمَةَ عَدْلٍ فَأُعْطِيَ شُرَكَاؤُهُ حِصَصَهُمْ وَعَتَقَ عَلَيْهِ الْعَبْدُ وَإِلَّا فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ»
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir qulning oʻziga tegishli ulushini ozod qilsa va uning qul bahosiga yetadigan moli boʻlsa, (qulga) adolatli baho qoʻyilib, sheriklariga ulushlari beriladi va qul ozod boʻladi. Aks holda (yaʼni moli yetmasa), undan ozod boʻlgani ozod boʻlgani bilan (qoladi)», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир қулнинг ўзига тегишли улушини озод қилса ва унинг қул баҳосига етадиган моли бўлса, (қулга) адолатли баҳо қўйилиб, шерикларига улушлари берилади ва қул озод бўлади. Акс ҳолда (яъни моли етмаса), ундан озод бўлгани озод бўлгани билан (қолади)», — дедилар.