وَعَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ قَالَ: غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشَ الْعُسْرَةِ وَكَانَ لِي أَجِيرٌ فقاتلَ إِنساناً فعض أَحدهمَا الْآخَرِ فَانْتَزَعَ الْمَعْضُوضُ يَدَهُ مِنْ فِي الْعَاضِّ فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ فَسَقَطَتْ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَهْدَرَ ثَنِيَّتَهُ وَقَالَ: «أَيَدَعُ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضِمُهَا كَالْفَحْلِ»
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga Usra (mashaqqat) qoʻshinida gʻazotga chiqdim — bu men uchun oʻzimning nazarimda eng ishonchli amal edi. Mening bir ishchim bor edi, u bir kishi bilan urishib qoldi. Ulardan biri ikkinchisining barmogʻini tishlab oldi, u esa barmogʻini tortib olganida, tishlaganning oldingi tishi qoʻzgʻalib, tushib ketdi. Soʻng u Paygʻambar ﷺ huzurlariga bordi. U zot ﷺ tish uchun tovonni botil qildilar va: «U qoʻlini sening ogʻzingga qoʻyib, sen uni tishlashing uchun tashlab qoʻyadimi?» dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Усра (машаққат) қўшинида ғазотга чиқдим — бу мен учун ўзимнинг назаримда энг ишончли амал эди. Менинг бир ишчим бор эди, у бир киши билан уришиб қолди. Улардан бири иккинчисининг бармоғини тишлаб олди, у эса бармоғини тортиб олганида, тишлаганнинг олдинги тиши қўзғалиб, тушиб кетди. Сўнг у Пайғамбар ﷺ ҳузурларига борди. У зот ﷺ тиш учун товонни ботил қилдилар ва: «У қўлини сенинг оғзингга қўйиб, сен уни тишлашинг учун ташлаб қўядими?» дедилар.