وَعَنْ أَبِي أُمَيَّةَ الْمَخْزُومِيِّ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى بِلِصٍّ قَدِ اعْتَرَفَ اعْتِرَافًا وَلَمْ يُوجَدْ مَعَهُ مَتَاعٌ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَخَالُكَ سَرَقْتَ» . قَالَ: بَلَى فَأَعَادَ عَلَيْهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا كُلَّ ذَلِكَ يَعْتَرِفُ فَأَمَرَ بِهِ فَقُطِعَ وَجِيءَ بِهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اسْتَغْفِرِ اللَّهَ وَتُبْ إِلَيْهِ» فَقَالَ: أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اللَّهُمَّ تُبْ عليهِ» ثَلَاثًا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ هَكَذَا وجدتُ فِي الْأُصُول الْأَرْبَعَة وجامع الْأُصُول وَشُعَبُ الْإِيمَانِ وَمَعَالِمُ السُّنَنِ عَنْ أَبِي أُمَيَّةَ
Muso ibn Ismoil bizga Hammoddan, u Ishoq ibn Abdulloh ibn Abu Talhadan, u Abu Zarrning ozod qilingan quli Abul-Munzirdan, u Abu Umayya al-Maxzumiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi: Paygʻambar ﷺ huzuriga oʻgʻirlik qilganini iqror boʻlgan bir oʻgʻri keltirildi, ammo uning yonidan (oʻgʻirlangan) hech qanday mol topilmadi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen oʻgʻirlik qilgan deb oʻylamayman», dedilar. U: «Yoʻq, (oʻgʻirladim)», dedi. U zot buni unga ikki yoki uch marta takrorladilar. Soʻng (qoʻlini kesishni) buyurdilar va uning qoʻli kesildi. Soʻngra u olib kelindi va u zot: «Allohdan magʻfirat soʻra va Unga tavba qil», dedilar. U: «Allohdan magʻfirat soʻrayman va Unga tavba qilaman», dedi. Shunda u zot uch marta: «Allohim, uning tavbasini qabul qil», dedilar. Abu Dovud aytadi: Buni Amr ibn Osim Hammomdan, u Ishoq ibn Abdullohdan rivoyat qilib: «Ansorlardan Abu Umayya degan kishidan, u Paygʻambar ﷺdan», degan.Мусо ибн Исмоил бизга Ҳаммоддан, у Ишоқ ибн Абдуллоҳ ибн Абу Талҳадан, у Абу Заррнинг озод қилинган қули Абул-Мунзирдан, у Абу Умайя ал-Махзумий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди: Пайғамбар ﷺ ҳузурига ўғирлик қилганини иқрор бўлган бир ўғри келтирилди, аммо унинг ёнидан (ўғирланган) ҳеч қандай мол топилмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен ўғирлик қилган деб ўйламайман», дедилар. У: «Йўқ, (ўғирладим)», деди. У зот буни унга икки ёки уч марта такрорладилар. Сўнг (қўлини кесишни) буюрдилар ва унинг қўли кесилди. Сўнгра у олиб келинди ва у зот: «Аллоҳдан мағфират сўра ва Унга тавба қил», дедилар. У: «Аллоҳдан мағфират сўрайман ва Унга тавба қиламан», деди. Шунда у зот уч марта: «Аллоҳим, унинг тавбасини қабул қил», дедилар. Абу Довуд айтади: Буни Амр ибн Осим Ҳаммомдан, у Ишоқ ибн Абдуллоҳдан ривоят қилиб: «Ансорлардан Абу Умайя деган кишидан, у Пайғамбар ﷺдан», деган.