Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abdurahmon ibn Shumosa uning huzuriga bir narsani soʻragani keldi. U: «Sen qaysi (qavm)dansan?» dedi. (Abdurahmon): «Misr ahlidan bir kishiman», dedi. U: «Sizning bu gʻazotingizda sizlarga amiringiz qanday boʻldi?» dedi. (Abdurahmon): «Undan hech bir aybni topmadik; bizdan birovning tuyasi oʻlib qolsa, unga tuya berar, quli (oʻlsa) unga qul berar edi, kim nafaqaga muhtoj boʻlsa, unga nafaqa berar edi», dedi. Shunda u: «Ogoh boʻlginki, akam Muhammad ibn Abu Bakrga qilgan ishi meni Rasululloh ﷺ dan eshitgan narsamni senga aytishimdan toʻsmaydi; u zot mana shu uyimda: ‹Ey Alloh! Kim mening ummatim ishidan biror narsaga valiy (boshliq) boʻlib, ularga mashaqqat yetkazsa, Sen ham unga mashaqqat yetkazgin; kim mening ummatim ishidan biror narsaga valiy boʻlib, ularga muloyim boʻlsa, Sen ham unga muloyim boʻlgin›, deganlarini eshitganman», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абдураҳмон ибн Шумоса унинг ҳузурига бир нарсани сўрагани келди. У: «Сен қайси (қавм)дансан?» деди. (Абдураҳмон): «Миср аҳлидан бир кишиман», деди. У: «Сизнинг бу ғазотингизда сизларга амирингиз қандай бўлди?» деди. (Абдураҳмон): «Ундан ҳеч бир айбни топмадик; биздан бировнинг туяси ўлиб қолса, унга туя берар, қули (ўлса) унга қул берар эди, ким нафақага муҳтож бўлса, унга нафақа берар эди», деди. Шунда у: «Огоҳ бўлгинки, акам Муҳаммад ибн Абу Бакрга қилган иши мени Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган нарсамни сенга айтишимдан тўсмайди; у зот мана шу уйимда: ‹Эй Аллоҳ! Ким менинг умматим ишидан бирор нарсага валий (бошлиқ) бўлиб, уларга машаққат етказса, Сен ҳам унга машаққат етказгин; ким менинг умматим ишидан бирор нарсага валий бўлиб, уларга мулойим бўлса, Сен ҳам унга мулойим бўлгин›, деганларини эшитганман», деди.