وَعَن ابْن عائذٍ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةِ رَجُلٍ فَلَمَّا وُضِعَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: لَا تُصَلِّ عَلَيْهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّهُ رَجُلٌ فَاجِرٌ فَالْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّاسِ فَقَالَ: «هَلْ رَآهُ أَحَدٌ مِنْكُمْ عَلَى عَمَلِ الْإِسْلَامِ؟» فَقَالَ رَجُلٌ: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَرَسَ لَيْلَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَثَا عَلَيْهِ التُّرَابَ وَقَالَ: «أَصْحَابُكَ يَظُنُّونَ أَنَّكَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَأَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ» وَقَالَ: «يَا عُمَرُ إِنَّكَ لَا تُسْأَلُ عَنْ أَعْمَالِ النَّاسِ وَلَكِنْ تُسْأَلُ عَنِ الْفِطْرَةِ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
Ibn Oiz (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kishining janozasiga chiqdilar. (Mayyit) qoʻyilganda Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu): «Ey Allohning Rasuli, unga janoza oʻqimang, chunki u fojir kishi edi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ odamlarga oʻgirilib: «Sizlardan biror kim uni islom amali ustida koʻrganmi?» dedilar. Bir kishi: «Ha, ey Allohning Rasuli, u Alloh yoʻlida bir kecha qorovullik qildi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga janoza oʻqidilar, ustiga tuproq tortdilar va: «Doʻstlaring seni doʻzax ahlidan deb oʻylamoqdalar, men esa sening jannat ahlidan ekaningga guvohlik beraman», dedilar. Yana: «Ey Umar, sen odamlarning amallaridan soʻralmaysan, balki fitratdan soʻralasan», dedilar. Bayhaqiy «Shuʼab ul-iymon»da rivoyat qilgan.Ибн Оиз (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир кишининг жанозасига чиқдилар. (Маййит) қўйилганда Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу): «Эй Аллоҳнинг Расули, унга жаноза ўқиманг, чунки у фожир киши эди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ одамларга ўгирилиб: «Сизлардан бирор ким уни ислом амали устида кўрганми?» дедилар. Бир киши: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули, у Аллоҳ йўлида бир кеча қоровуллик қилди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга жаноза ўқидилар, устига тупроқ тортдилар ва: «Дўстларинг сени дўзах аҳлидан деб ўйламоқдалар, мен эса сенинг жаннат аҳлидан эканингга гувоҳлик бераман», дедилар. Яна: «Эй Умар, сен одамларнинг амалларидан сўралмайсан, балки фитратдан сўраласан», дедилар. Байҳақий «Шуъаб ул-иймон»да ривоят қилган.