وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا سَافَرْتُمْ فِي الْخِصْبِ فَأَعْطُوا الْإِبِلَ حَقَّهَا مِنَ الْأَرْضِ وَإِذَا سَافَرْتُمْ فِي السَّنَةِ فَأَسْرِعُوا عَلَيْهَا السَّيْرَ وَإِذَا عَرَّسْتُمْ بِاللَّيْلِ فَاجْتَنِبُوا الطَّرِيقَ فَإِنَّهَا طُرُقُ الدَّوَابِّ وَمَأْوَى الْهَوَامِّ بِاللَّيْلِ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «إِذَا سَافَرْتُمْ فِي السَّنَةِ فَبَادِرُوا بِهَا نِقْيَهَا» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻt-oʻlani moʻl yerda safar qilsangiz, tuyalarga yerdan oʻz nasibasini (yegani) bering; qahatchilik yilida safar qilsangiz, ularni tezroq haydab oʻting; tunda toʻxtab tunamoqchi boʻlsangiz, yoʻldan chetlaning, chunki u tunda hasharot-jonivorlarning makonidir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўт-ўлани мўл ерда сафар қилсангиз, туяларга ердан ўз насибасини (егани) беринг; қаҳатчилик йилида сафар қилсангиз, уларни тезроқ ҳайдаб ўтинг; тунда тўхтаб тунамоқчи бўлсангиз, йўлдан четланинг, чунки у тунда ҳашарот-жониворларнинг маконидир», — дедилар.