Amr ibn Shuayb otasidan, u esa, oʻylashimcha, bobosidan rivoyat qilib aytadi: Rasululloh ﷺ dan aqiqa haqida soʻraldi. Shunda u zot: «Alloh uquqni (oqlik, qarindoshlik aloqasini uzishni) yaxshi koʻrmaydi», dedilar — goʻyo u zot bu nomni yoqtirmaganday boʻldilar — va: «Kimning farzandi tugʻilsa va u uning uchun qurbonlik soʻymoqchi boʻlsa, soʻysin: oʻgʻil bola uchun (bir-biriga) teng ikkita qoʻy, qiz bola uchun esa bitta qoʻy (soʻyiladi)», dedilar. U zotdan faraʼ haqida ham soʻraldi. U zot: «Faraʼ haqdir; lekin uni qoldirib, toki u (yetilgan) ibn maxoz yoki ibn labun (bir yoki ikki yashar tuya) boʻlguncha kutib, soʻng uni bevaga berishing yoki Alloh yoʻlida (jihodga) minib chiqishing — uni soʻyib, goʻshtini juniga yopishtirib qoʻyishing, idishingni agʻdarib (boʻsh qoldirishing) va tuyangni (bolasidan) ayirib qoʻyishingdan koʻra yaxshiroqdir», dedilar.Амр ибн Шуайб отасидан, у эса, ўйлашимча, бобосидан ривоят қилиб айтади: Расулуллоҳ ﷺ дан ақиқа ҳақида сўралди. Шунда у зот: «Аллоҳ уқуқни (оқлик, қариндошлик алоқасини узишни) яхши кўрмайди», дедилар — гўё у зот бу номни ёқтирмагандай бўлдилар — ва: «Кимнинг фарзанди туғилса ва у унинг учун қурбонлик сўймоқчи бўлса, сўйсин: ўғил бола учун (бир-бирига) тенг иккита қўй, қиз бола учун эса битта қўй (сўйилади)», дедилар. У зотдан фараъ ҳақида ҳам сўралди. У зот: «Фараъ ҳақдир; лекин уни қолдириб, токи у (етилган) ибн махоз ёки ибн лабун (бир ёки икки яшар туя) бўлгунча кутиб, сўнг уни бевага беришинг ёки Аллоҳ йўлида (жиҳодга) миниб чиқишинг — уни сўйиб, гўштини жунига ёпиштириб қўйишинг, идишингни ағдариб (бўш қолдиришинг) ва туянгни (боласидан) айириб қўйишингдан кўра яхшироқдир», дедилар.