وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَثَلُ الْمُؤْمِنِ وَمَثَلُ الْإِيمَانِ كَمَثَلِ الْفَرَسِ فِي آخِيَّتِهِ يَجُولُ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى آخِيَّتِهِ وَإِنَّ الْمُؤْمِنَ يَسْهُو ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى الْإِيمَانِ فَأَطْعِمُوا طَعَامَكُمُ الْأَتْقِيَاءَ وَأَوْلُوا مَعْرُوفَكُمُ الْمُؤْمِنِينَ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» وَأَبُو نُعَيْمٍ فِي «الْحِلْية»
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Moʻminning va iymonning misoli qoziqqa bogʻlangan otga oʻxshaydi — u (atrofida) aylanadi, soʻng oʻz qozigʻiga qaytadi. Darhaqiqat, moʻmin ham (baʼzan) gʻaflatga tushadi, soʻng iymonga qaytadi. Bas, taomingizni taqvodorlarga yediring va yaxshiligingizni moʻminlarga koʻrsating», dedilar. Bayhaqiy «Shuʼabul-iymon»da va Abu Nuʼaym «al-Hilya»da rivoyat qilgan.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мўминнинг ва иймоннинг мисоли қозиққа боғланган отга ўхшайди — у (атрофида) айланади, сўнг ўз қозиғига қайтади. Дарҳақиқат, мўмин ҳам (баъзан) ғафлатга тушади, сўнг иймонга қайтади. Бас, таомингизни тақводорларга едиринг ва яхшилигингизни мўминларга кўрсатинг», дедилар. Байҳақий «Шуъабул-иймон»да ва Абу Нуъайм «ал-Ҳиля»да ривоят қилган.