Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu) aytadi: Nabiy ﷺning «Gʻarro» deb ataladigan bir katta kosalari bor edi. Uni toʻrt kishi koʻtarar edi. Ular peshinga yetib, zuho namozini oʻqib boʻlgach, oʻsha kosa — yaʼni unda triyd (non boʻtqasi) qilib — keltirildi. Bas, odamlar uning atrofiga toʻplandilar. Ular koʻpayib ketgach, Rasululloh ﷺ tizzalab choʻkkaladilar. Shunda bir aʼrobiy: «Bu qanaqa oʻtirish?» dedi. Nabiy ﷺ: «Albatta, Alloh meni karamli banda qildi va meni qaysar zoʻravon qilgani yoʻq», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Uning atroflaridan yenglar va uning choʻqqisini (oʻrtasini) qoldiringlar, unga baraka berilur», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу) айтади: Набий ﷺнинг «Ғарро» деб аталадиган бир катта косалари бор эди. Уни тўрт киши кўтарар эди. Улар пешинга етиб, зуҳо намозини ўқиб бўлгач, ўша коса — яъни унда трийд (нон бўтқаси) қилиб — келтирилди. Бас, одамлар унинг атрофига тўпландилар. Улар кўпайиб кетгач, Расулуллоҳ ﷺ тиззалаб чўккаладилар. Шунда бир аъробий: «Бу қанақа ўтириш?» деди. Набий ﷺ: «Албатта, Аллоҳ мени карамли банда қилди ва мени қайсар зўравон қилгани йўқ», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг атрофларидан енглар ва унинг чўққисини (ўртасини) қолдиринглар, унга барака берилур», дедилар.