Vahshiy ibn Harb otasidan, u esa bobosidan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺning sahobalari: «Ey Allohning Rasuli, biz yeymiz-u, lekin toʻymaymiz», dedilar. U zot: «Balki siz alohida-alohida yersizlar», dedilar. Ular: «Ha», dedilar. U zot: «Bas, ovqatingizga jamlanib oʻtiringiz va unga Allohning ismini zikr qilingiz, sizlarga unda baraka berilur», dedilar. Abu Dovud aytdi: Agar sen ziyofatda boʻlsang-u, kechki taom qoʻyilsa, uy egasi senga ruxsat bermaguncha yemagin.Ваҳший ибн Ҳарб отасидан, у эса бобосидан ривоят қиладики, Набий ﷺнинг саҳобалари: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз еймиз-у, лекин тўймаймиз», дедилар. У зот: «Балки сиз алоҳида-алоҳида ерсизлар», дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. У зот: «Бас, овқатингизга жамланиб ўтирингиз ва унга Аллоҳнинг исмини зикр қилингиз, сизларга унда барака берилур», дедилар. Абу Довуд айтди: Агар сен зиёфатда бўлсанг-у, кечки таом қўйилса, уй эгаси сенга рухсат бермагунча емагин.