وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ طَرَفَةَ أَنَّ جَدَّهُ عَرفجةَ بن أسعد قُطِعَ أَنْفُهُ يَوْمَ الْكُلَابِ فَاتَّخَذَ أَنْفًا مِنْ وَرِقٍ فَأَنْتَنَ عَلَيْهِ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَتَّخِذَ أَنْفًا مِنْ ذَهَبٍ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abdurrahmon ibn Tarafa (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, uning bobosi Arfaja ibn Asʼadning burni Kuloba kuni kesilib tashlandi, shunda u kumushdan burun yasatdi, ammo u sasib qoldi. Bas, Nabiy ﷺ unga buyurdilar, soʻng u oltindan burun yasatdi.Абдурраҳмон ибн Тарафа (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, унинг бобоси Арфажа ибн Асъаднинг бурни Кулоба куни кесилиб ташланди, шунда у кумушдан бурун ясатди, аммо у сасиб қолди. Бас, Набий ﷺ унга буюрдилар, сўнг у олтиндан бурун ясатди.