وَعَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّهَا سَتَكُونُ فِتَنٌ أَلَا ثُمَّ تَكُونُ فِتنٌ أَلا ثمَّ تكونُ فتنةٌ القاعدُ خَيْرٌ مِنَ الْمَاشِي فِيهَا وَالْمَاشِي فِيهَا خَيْرٌ مِنَ السَّاعِي إِلَيْهَا أَلَا فَإِذَا وَقَعَتْ فَمَنْ كَانَ لَهُ إِبل فَلْيَلْحَقْ بِإِبِلِهِ وَمَنْ كَانَ لَهُ غَنَمٌ فَلْيَلْحَقْ بغنمه وَمن كَانَت لَهُ أرضٌ فَلْيَلْحَقْ بِأَرْضِهِ» فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ إِبِلٌ وَلَا غَنَمٌ وَلَا أَرْضٌ؟ قَالَ: «يَعْمِدُ إِلَى سَيْفِهِ فَيَدُقُّ عَلَى حَدِّهِ بِحَجَرٍ ثُمَّ لِيَنْجُ إِنِ اسْتَطَاعَ النَّجَاءَ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ؟» ثَلَاثًا فَقَالَ: رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ أُكْرِهْتُ حَتَّى ينْطَلق بِي إِلَى أحدالصفين فَضَرَبَنِي رَجُلٌ بِسَيْفِهِ أَوْ يَجِيءُ سَهْمٌ فَيَقْتُلُنِي؟ قَالَ: «يَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَإِثْمِكَ وَيَكُونُ مِنْ أَصْحَابِ النَّار» رَوَاهُ مُسلم
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, fitnalar boʻladi. Ogoh boʻlinglar! Soʻng yana bir fitna boʻladiki, unda oʻtirgan kishi yurganidan koʻra yaxshiroq, yurgan kishi (uning sari) yugurganidan koʻra yaxshiroq boʻladi. Ogoh boʻlinglar! U (fitna) tushganda yoki yuz berganda, kimning tuyasi boʻlsa, oʻz tuyasiga qoʻshilsin; kimning qoʻyi boʻlsa, oʻz qoʻyiga qoʻshilsin; kimning yeri boʻlsa, oʻz yeriga qoʻshilsin», — dedilar. (Abu Bakra) dedi: Shunda bir kishi: «Yo Rasululloh! Tuyasi ham, qoʻyi ham, yeri ham boʻlmagan kishi-chi?» — dedi. (Rasululloh): «U oʻz qilichini olib, uning damini tosh bilan urib (singdirib) qoʻysin, soʻng qutilishga qodir boʻlsa, qutilib qolsin. Ey Alloh! Yetkazdimmi? Ey Alloh! Yetkazdimmi? Ey Alloh! Yetkazdimmi?» — dedilar. (Abu Bakra) dedi: Shunda bir kishi: «Yo Rasululloh! Agar men majburlansam-da, ikki safning biriga yoki ikki guruhning biriga (qoʻshilishga) sudralib olib borilsam, soʻng bir kishi meni qilichi bilan ursa yoki bir oʻq kelib meni oʻldirsa-chi?» — dedi. (Rasululloh): «U (oʻldiruvchi) oʻz gunohi va sening gunohing bilan qaytadi va doʻzax ahlidan boʻladi», — dedilar.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, фитналар бўлади. Огоҳ бўлинглар! Сўнг яна бир фитна бўладики, унда ўтирган киши юрганидан кўра яхшироқ, юрган киши (унинг сари) югурганидан кўра яхшироқ бўлади. Огоҳ бўлинглар! У (фитна) тушганда ёки юз берганда, кимнинг туяси бўлса, ўз туясига қўшилсин; кимнинг қўйи бўлса, ўз қўйига қўшилсин; кимнинг ери бўлса, ўз ерига қўшилсин», — дедилар. (Абу Бакра) деди: Шунда бир киши: «Ё Расулуллоҳ! Туяси ҳам, қўйи ҳам, ери ҳам бўлмаган киши-чи?» — деди. (Расулуллоҳ): «У ўз қиличини олиб, унинг дамини тош билан уриб (сингдириб) қўйсин, сўнг қутилишга қодир бўлса, қутилиб қолсин. Эй Аллоҳ! Етказдимми? Эй Аллоҳ! Етказдимми? Эй Аллоҳ! Етказдимми?» — дедилар. (Абу Бакра) деди: Шунда бир киши: «Ё Расулуллоҳ! Агар мен мажбурлансам-да, икки сафнинг бирига ёки икки гуруҳнинг бирига (қўшилишга) судралиб олиб борилсам, сўнг бир киши мени қиличи билан урса ёки бир ўқ келиб мени ўлдирса-чи?» — деди. (Расулуллоҳ): «У (ўлдирувчи) ўз гуноҳи ва сенинг гуноҳинг билан қайтади ва дўзах аҳлидан бўлади», — дедилар.