وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ وَرَاءِ النَّهْرِ يُقَالُ لَهُ: الْحَارِثُ حَرَّاثٌ عَلَى مُقَدِّمَتِهِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ: مَنْصُورٌ يُوَطِّنُ أَوْ يُمَكِّنُ لِآلِ مُحَمَّدٍ كَمَا مَكَّنَتْ قُرَيْشٌ لِرَسُولِ اللَّهِ وَجَبَ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ نَصْرُهُ - أَوْ قَالَ: إِجَابَتُهُ - ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Horun dedi: Amr ibn Abu Qays bizga hadis aytdi, u Mutarrif ibn Tarifdan, u Abul-Hasandan, u Hilol ibn Amrdan rivoyat qildi. U dedi: Men Alining (roziyallohu anhu) shunday deganini eshitdim: Nabiy ﷺ dedilar: «Nahr ortidan (Movarounnahrdan) bir kishi chiqadiki, unga al-Horis ibn Harros deyiladi. Uning lashkari oldida Mansur deb ataladigan bir kishi boʻladi; u Quraysh Rasululloh ﷺga makon hozirlab berganidek, Muhammad oilasiga makon hozirlaydi yoki imkon yaratadi. Har bir moʻminga uni nusrat berish (yordamlashish) vojibdir». Yoki: «unga ijobat qilish (chaqirigʻiga javob berish vojibdir)», dedilar.Ҳорун деди: Амр ибн Абу Қайс бизга ҳадис айтди, у Мутарриф ибн Тарифдан, у Абул-Ҳасандан, у Ҳилол ибн Амрдан ривоят қилди. У деди: Мен Алининг (розияллоҳу анҳу) шундай деганини эшитдим: Набий ﷺ дедилар: «Наҳр ортидан (Мовароуннаҳрдан) бир киши чиқадики, унга ал-Ҳорис ибн Ҳаррос дейилади. Унинг лашкари олдида Мансур деб аталадиган бир киши бўлади; у Қурайш Расулуллоҳ ﷺга макон ҳозирлаб берганидек, Муҳаммад оиласига макон ҳозирлайди ёки имкон яратади. Ҳар бир мўминга уни нусрат бериш (ёрдамлашиш) вожибдир». Ёки: «унга ижобат қилиш (чақириғига жавоб бериш вожибдир)», дедилар.